Zielone, białe i żółte

11 herbat

To zbiór kategorii, które w Europie wciąż są mało znane, a właśnie dlatego kryją najwięcej niespodzianek. Zielone herbaty potrafią być zupełnie inne, niż podpowiada gorzkie wspomnienie torebki zalanej wrzątkiem — japońska Genmaicha z prażonym ryżem smakuje wręcz popcornowo, a zielona z jaśminem jest łagodna i kremowa. Białe to najmniej przetworzona herbata w ogóle: suszone listki i pąki, lekkie i kwiatowo-owocowe. Najciekawsze są jednak żółte, najrzadsza rodzina ze wszystkich, z dodatkowym etapem powolnego „żółknięcia” pod tkaniną. W cesarskich Chinach uchodziły za herbaty dworskie, zarezerwowane dla władcy i jego otoczenia — stąd powtarzane do dziś powiedzenie, że tego naparu mogły dotykać wyłącznie usta cesarza. Jeśli szukasz czegoś, czego jeszcze nie próbowałeś, zacznij właśnie tutaj.